
داستان همان
جهانِ همانِ تو
همان از یک پرسش ساده شروع شد: چرا اشیای دستساز ایرانی یا در موزهاند یا در بازار سوغات، و کمتر در خانهای که در آن زندگی میکنیم؟
ما بهجای کاتالوگ، خانه ساختیم. هر شیء اول در جای خودش دیده میشود، بعد قصهاش، بعد سازندهاش، و در آخر قیمتش.
متن نمونهآرامش
فضای خالی، نور طبیعی و حرکت آهسته؛ هیچ تخفیف چشمکزن و شمارندهی معکوسی نمیبینی.
دستساز
هر شیء را یک نفر ساخته. نامش، شهرش و کارگاهش روی برگهی همان شیء است.
ایرانیِ امروز
فرم و مادّهی ایرانی، برای خانهی امروز؛ نه نوستالژی، نه سوغات.
از کارگاه تا خانه
- ۱
انتخاب کارگاه
سازندهها را در شهر خودشان پیدا میکنیم و کار را در کارگاه میبینیم.
- ۲
ساخت با زمان خودش
عجله نمیکنیم؛ هر شیء همانقدر طول میکشد که باید.
- ۳
عکاسی در خانه
هر شیء در اتاقی واقعی عکاسی میشود، کنار اشیای دیگر.
- ۴
بستهبندی و ارسال
کاغذ و کارتن دولایه؛ و نام سازنده روی کارت داخل بسته.
